NAAMGENOOT IN AMERIKA                                 

 

Dated October 10, 1826

Death of Mr. Alexander Hamilton Bogert

In this city, on Sunday night last, Mr. Alexander Hamilton Bogert, son of the late Gerrit Bogert, Esq. Aged twenty-one years and ten months, universally regretted and lamented.

   It is too often the case that obituary notices have nothing more to warrant them than to the mere partiality of admiring friends.  On this occasion, however, the loss is too severe, the instance too remarkable to be passed over with out comment.  Mr. Bogert was pursuing the study of law, and at the time of his decease, was nearly through his clerkship.  He had begun to look forward to that period of life which the man of talents and acquirements pants for as the moment when honorable distinction may be first contended for.  His mind, graduated to just standards of excellence, gave promise of a brilliant career.  Possessing genius of the first order, attainments of no ordinary value: a spirit high, magnanimous and bold; a fancy that was rich in the treasures of thought; a frankness that was incompatible with guile; a disinterestedness that was the pledge of a generous heart, an ardor in his friendships that gave his attachments value, he was estimated by those who had the
happiness of being his intimates, as the most amiable, talented and promising of young men.

   Alas, death regards not the ties of kindred, the claims of friendship, or the hopes of society, but dashes at a blow the dearest, the tenderest intimacies, and the most brilliant prospects.  The widow sees her loved one, the stay of her declining years, torn from her arms, the sister, the brother, are deprived of their pride and ornament, and the young man sheds his bitter tears over the cold and lifeless corse of his noble and warm hearted friend.

   The death of Mr. Bogert is one of the inscrutable providences of heaven.  It is a warning voice to the young, and speaks in a language of momentous import to those who live on, regardless of their own mortality and the necessity of being also ready.  It is religion only that our griefs can find consolation, it is religion alone that can "smooth the bed of death."


 

 

10 october 1826

Overlijden van Dhr. Alexander Hamilton Bogert

Jongstleden Zondagavond, in deze stad, Dhr. Alexander Hamilton Bogert, zoon van wijlen de weledele heer Gerrit Bogert. Oud 21 jaar en 10 maanden, door eenieder betreurd.

Maar al te vaak gebeurt het dat een overlijdensbericht alleen voor de naaste vrienden enige betekenis heeft. In dit geval echter is het verlies te hevig, de gebeurtenis te opmerkelijk om er niet uitvoerig bij stil te staan. Dhr. Bogert was bezig met een rechtenstudie, en ten tijde van zijn overlijden aan de afronding van zijn studie gekomen. Hij begon zich al te verheugen op een periode waarin hij zijn talenten en kennis ten volle kon gaan benutten zodat hij eer en aanzien in de maatschappij zou verwerven. Met zijn uitmuntende mogelijkheden kon hij uitzien naar een briljante carriere. Hoogbegaafd als hij was, opgewekt, edelmoedig en dapper; met een levendige fantasie, oprechtheid, wars van bedrog, belangeloos en vrijgevig, buitengewoon trouw in zijn vriendschappen, werd hij door hen die het geluk hadden tot zijn intimi te behoren, gezien als een hoogst plezierige, getalenteerde en veelbelovende jonge man.

Helaas, de dood slaat geen acht op familie-banden, op hechte vriendschappen, op de hoop van de maatschappij, maar rukt plotseling onze meest geliefde personen weg, en maakt een einde aan grote beloften. De weduwe moet toezien hoe haar geliefde kind, die haar in haar ouderdom steunt, weggerukt wordt, de zuster, de broeder wordt hun trots en glorie ontnomen, en de jonge man plengt bittere tranen op het koude en levenloze lichaam van zijn nobele, hartelijke vriend.

De dood van dhr. Bogert is een van de ondoorgrondelijke hemelse voorzieningen. Het is een waarschuwing voor de jeugd, en maakt dat zij die verderleven diep doordrongen raken van de eindigheid van het bestaan, en dat we ons moeten voorbereiden op de dood. Alleen in het geloof is troost te vinden voor ons verdriet, alleen in het geloof kunnen wij de dood aanvaarden.

terug naar documenten